Grenzeloos

‘Kon ik maar even wegvliegen in een luchtballon’ denk ik wel eens. Langzaam opstijgen terwijl de ballon zich met steeds meer lucht vult. Rustig wegwaaien naar een bestemming onbekend. Maar bovenal lijkt het mij heerlijk om vanaf wolkenhoogte naar beneden te mogen kijken. Naar een landschap dat zich aan alle kanten uitstrekt en opeens miniatuur is geworden. Vanuit de lucht zijn alle (lands)grenzen immers niet meer als ‘de mijne’ of ‘de jouwe’ te onderscheiden. Ineens zie je de wereld dan vanuit een mooier én grenzelozer perspectief!

Als ik om mij heen het nieuws over het Britse vertrek uit de Europese Unie gadesla, hoop ik ergens dat die ophef de grens van ons land nog niet gepasseerd is. Want zal dit niet tot nóg meer verdeling en onrust binnen de huidige samenleving leiden? Ik ben bang van wel. Overigens vind ik het opvallend dat de jongere generatie wenst te blijven, terwijl de oudere generatie liever vertrekt. Net alsof het risico dat men genomen heeft van tevoren uitvoerig door de ervaren man is berekend, maar slechts door een onervaren enkeling daadwerkelijk goed wordt uitgerekend.

Waar wij wereldwijd steeds meer met elkaar in verbinding staan door de stijgende lijn van digitalisering: zo nabij zijn onze eigen persoonlijke grenzen te vinden. Al zijn ze kilometers lang of beslaan ze slechts een paar centimeters: je vormt én bepaalt in feite jouw eigen grens. Zo zijn wij elkaars gelijke: als grenzensteller, grensverlegger of grensbewaker.

Ergens vraag ik me dan al snel af hoeveel grenzen deze aarde wel niet kent, als je deze persoonlijke grenzen ook nog zou includeren. Is er dan nog wel beweging of overleg mogelijk, zonder daarbij iemands grens te overschrijden? Kortom ben ik benieuwd hoe de belangrijkste grenzen liggen, nu op dit moment. Aaneengesloten, onderbroken, kruisend, afstandelijk of nabij?

Stiekem hoop ik het antwoord ooit te vinden in de gondel die slechts een paar vierkante meters lucht inneemt. Immers blijft er dan genoeg ruimte over om te dromen van een grenzeloze wereld vol saamhorigheid en samenhang. En hoe ingewikkeld het er ook aan toe zal blijven gaan: ergens is er altijd verandering mogelijk. Altijd, overal, waar dan ook.

Het enige wat ons in die wens zal blijven tegenhouden? Begrensde gedachten en gelimiteerde acties. Time to #exit those! Daar heb ik al met al geen referendum voor nodig: eerder een lucht zonder hoogtelimiet.

X Soof

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s