peachcc

Bron: Pinterest

‘Prima,’ hoor ik mijzelf nog net niet hardop zeggen.

En dan schiet er ineens door mijn hoofd: ‘de P van Pain in the Ass.’ Want heel eerlijk weet ik maar al te goed dat mijn eerste ingeving zojuist onoprecht was. In die zin dat ik niet gelijk aan prima moest denken. Eerder dacht ik namelijk aan, iets in de trant van, hoe zal ik het zeggen …  de P eindigend op -erfect? Je snapt hem al: vandaag schrijf ik over de P van Perfect.

Ik beschrijf mijzelf als iemand die een haat-liefde verhouding heeft met het begrip perfectionisme. Wat dat betreft kan ik bij deze gelijk toegeven dat ik me met mijn 21 lentes absoluut nog geen ervaringsdeskundige voel. Waarom ik er dan toch graag meer woorden aan wil wijden, nu op dit moment?

Ik heb besloten om over mijn ervaringen met perfectionisme te schrijven, enerzijds om tot besef te komen op welk punt ik nu eigenlijk binnen deze haat-liefde verhouding sta. Anderzijds wil ik graag mijn ervaringen delen om mijn stem te laten horen en te vertellen (of je mijn verhaal nou herkent, deels herkent of juist helemaal niet) dat wij allemaal geboren zijn om echt te zijn. Niet om enkel en alleen perfect te (willen) zijn. En ik ben van mening dat het schrijven over minder sterke eigenschappen of kwaliteiten, juist zo behulpzaam kan zijn in de zoektocht naar de goede of betere eigenschappen die daar onlosmakelijk mee gepaard gaan. Sterker nog zijn dat juist de eigenschappen die op zichzelf al als een huis staan, zij het dat de voordeur je nog even was ontgaan.

Overigens weet ik inmiddels mijn perfectionistische trekken steeds vaker als een onderdeel van mijzelf te (h)erkennen. Zo ook toen ik letterlijk nadacht over de invulling van dit verhaal. Vanaf het moment dat ik mijzelf namelijk afvroeg: ‘Hé, waarom schrijf ik daar dan niet eens een blogpost over?’ heb ik het daadwerkelijk schrijven over perfectionisme aanzienlijk uitgesteld. Zeg maar rustig een week of twee, drie. Waarom? Ik wilde er absoluut zeker van zijn dat mijn blogpost volledig genoeg zou zijn, dat deze de lading zou dekken die ik voor ogen had. Who’s found guilty here? Juist. Niemand minder dan Me, Myself and I.

Naast het uitstellen en eindeloos corrigeren, herken ik maar al te goed de neiging om zaken zo vaak als ’t maar kan in de hand te willen houden. Stel je eens voor dat ik op zo’n moment een kleurrijke stuiterbal in mijn hand houd bij al datgene wat ik onderneem. Hierbij staat de stuiterbal symbool voor vrijheid, plezier, onbezonnenheid, daar waar mijn hand eerder staat voor controle, starheid en vasthouden.

Een stuiterbal zou geen stuiterbal zijn als die niet het liefste alle kanten op zou springen en stuiteren. Ondanks dat het vasthouden van de bal mij een gevoel van zekerheid en veiligheid geeft, knijp ik mijn hand ondertussen helemaal fijn om de losbandigheid van de stuiterbal in toom te houden. Soms is dat goed: je kunt je immers niet in alle sloten tegelijkertijd begeven. Toch is dat vaker ook geen goed idee: je put je hand letterlijk uit en laat hem alleen maar pijnlijker, zwaarder en roder aanlopen. Daar waar loslaten veel makkelijker zou hebben gezorgd voor verlichting en ontspanning.

Des te meer ik dus op momenten van controlebehoud mijn perfectionistische trekken kan loslaten door te ontspannen, des te gelukkiger ik daar van word. Perfectionisme beheerst in die zin dan mijn complete doen en laten niet meer. Alles wat ik nodig heb – mijn moed, mijn kracht, compassie, liefde – samengebundeld in een unieke stuiterbal, is er immers al. Niet in perfecte mate. Wel in de perfecte maat en kleurschakering die bij MIJ past. Hoe ik tot deze conclusie ben gekomen vraag je je misschien af. Eigenlijk door mij constant bewust te zijn van het volgende.

Perfectionisme draait er eigenlijk helemaal niet om als persoon zijnde het diepe verlangen te koesteren alles uiterst nauwgezet (lees tot het pietepeuterigste aan toe) te beheersen. Eerder draait het om angst. Angst om een fout te (mogen) maken, angst om anderen teleur te (moeten) stellen. Angst voor falen gaat hand in hand met angst voor succes. En het draait er vaak om jezelf geen toestemming of genoeg ruimte te geven voor het volgende:

❤ imperfect zijn ❤ lachen, gieren, brullen ❤ loslaten ❤ er een bende/troep van maken ❤ spelen ❤ vertrouwen op jezelf ❤ vertrouwen op een ander ❤ jezelf mooi voelen ❤ 100 x uitproberen ❤ op de voorgrond staan ❤ iets fout doen ❤ jezelf uitlachen ❤ jezelf laten gaan ❤ jezelf laten horen ❤ stap voor stap groeien ❤ toestaan om te leren  ❤ voor jezelf opkomen ❤ te genieten van jouw unieke reis, leermomenten en levenslessen.

Niet voor niets heb ik voor elk van deze eigenschappen een hartje gezet. Want het zijn juist deze eigenschappen die het leven de best mogelijke invulling van het begrip ‘de moeite waard’ geven. Een perfectionista zoals ik ben, ziet zo’n harteloos leven bij lange na ook niet meer zitten. Dit leven geeft eerder een perfecte invulling aan de begrippen ‘verlammend, leeg, uitputtend en onecht’. En hoe je dat ook wendt of keert; laat ik daar nou net niet perfect en pietepeuterig in willen zijn.

Imperfectie staat gelijk aan schoonheid. Dwaasheid komt genialer uit de hoek dan altijd voorzichtigheid te omarmen. Net als dat krankzinnig zijn meer plezier brengt dan altijd uitermate slaapverwekkend te zijn. Kortom: het leven hoeft niet per se perfect of foutloos te zijn, om mooi te kunnen zijn. Wil ik middels deze 1000 woorden maar zeggen. 🙂

Liefs,

Sofia

PS: Voor de perfectionisten onder ons: mocht perfectionisme – net als bij mij – soms toch echt weer om de hoek komen kijken: denk dan eens aan de volgende quote van Celeste Johnson. Ik vind hem persoonlijk geweldig.

‘You can be the ripest, juiciest peach in the world, and there’s still going to be somebody who hates peaches.’ 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s