Let’s GO, let’s go … Chickstart!

The start of Chickstart

De bomen wapperden kalm hun takken vol blad heen en weer. De middagstralen van 5 augustus vulden mijn hoofd met een warm, zonnig humeur. De voortdurende afwisseling van het gevecht tussen nieuwsgierigheid en spanning voelde ik steeds duidelijk ten strijde trekken in mijn buik. Mijn gevoel won het gelukkig in de sneltram van mijn altijd vooroplopende, gehaaste gedachten. Ergens wist ik het zeker: vandaag wordt bijzonder mooi.

Die zonnige middag mocht ik aanwezig zijn bij de ‘brainstormpicknick’ voor het – toen nog te organiseren – Chickstart event. Het was de eerste keer dat ik Martine (2WMN) en Nienke (Jongburnout/Womanize), dé twee powervrouwen achter dit event, in real-life kon ontmoeten. Daarvoor kende ik hen enkel van hun voor mij hele waardevolle blogposts die zij geschreven hadden op ons wereldwijde web.

Het zou een middag worden waar ik ogen heb zien twinkelen, stralen. Er werd gelachen en er mocht ook ruimte zijn voor tranen. Kwetsbaarheid werd dapper toegelaten, om daarna liefdevol omarmd te worden. En bovenal werd er vooral gesproken over hoe vrouwen passie vinden en deze voor zichzelf definiëren. Zelf werd ik die dag het meeste geraakt door de sfeer van steun en liefde die tussen de kring vrouwen ontstond. Het gevoel van niet enkel jij, niet enkel ik, maar wij was voelbaar in de lucht aanwezig. En het was tenslotte de dag waarop ik al een hele waardevolle les mee naar huis mocht nemen over mijn eigen passie en twijfel daarover destijds. (Ik schreef er deze blog over, mocht je het nog eens terug willen lezen).

13741289_576557479191040_1112896302_n

Let’s CHICK some ass!

En toen was ineens die dag daar: de zaterdag waarop daadwerkelijk het Chickstart event zou plaatsvinden! Maandenlang hebben Martine en Nienke gewerkt aan de invulling van het event. Wij als lucky Chicks mochten gelukkig het proces grotendeels volgen op social media. 😉 Ik vertrok in alle vroegte naar Utrecht Centraal, waar ik met andere vrouwen (die ook heel stoer alleen kwamen), verder samen naar de locatie in Nieuwegein zou reizen. Ik had er zin in. Zelfs toen ik die altijd chaotische stationshal binnenstapte, waar dagelijks duizenden mensen je wel lijken te overspoelen met haast, voelde ik rust in de lucht. Een zekere ontspanning ook wel. En dát in tegenstelling tot hoe ik mij vaak ook kan voelen (lees: gespannen, onzeker en verlegen)!

Het ontmoeten van alle vrouwen op het station deed me goed: iedereen was heel lief en even benieuwd naar wat ons de komende uren te wachten zou staan. Gezonde spanning en enthousiasme kregen de heerlijke overhand in het laatste gedeelte van ons openbaar vervoer. Ik was klaar voor de twee workshops waar ik mij in september voor had ingeschreven: de dansworkshop ‘Lekker in je Vel’ en de Talentenproeverij (waarbij je jouw unieke talenten kunt ontdekken en inzetten).

Na genoten te hebben van een kopje thee, mooie gesprekken en de speech van Martine & Nienke (kippenvel, niet normaal.) was het tijd om te mogen dansen. In het begin heel onwennig, spannend, kwetsbaar. Tot ik al heel snel ontdekte door het enthousiasme van coach Corelle en de rest van de groep, dat wij elkaar aan het dragen waren: zowel op als naast de dansvloer. Twijfel maakte steeds meer plaats voor vertrouwen, vogelvrij bewegen en het vinden van plezier. Door elkaars ogen te ontmoeten, wist ik intuïtief steeds beter op een andere prachtvrouw af te stemmen.  Ogen die letterlijk vroegen om de woorden die daaromheen gefluisterd werden te verstaan. Wauw, wat een on top of the world gevoel gaf dat zeg! Heel bijzonder om te merken hoe je gevoel automatisch kan aangeven of het goed is om in het contact ofwel de leiding te nemen, ofwel de ander te volgen.

Ook in de tweede workshop kon ik mijn gevoel heerlijk de vrije loop laten. Caroline gaf deze workshop & haar kende ik van de Pure me Retreat waar ik begin april naar toe besloot te gaan. Het was superfijn om talenten uit te mogen kiezen die ik bij mijzelf vond passen: zowel mijn hoofd als gevoel waren het erover eens dat ik deze talenten verder mag inzetten de komende tijd (Hoi schrijver, muziekmaker en handwerker!). De workshop had een warme, ontspannen sfeer, heerlijk. Na de workshop was er waardevolle tijd om alle informatie te verwerken, om bij te kletsen en om de dag af te sluiten met een feest. Al met al was het voor mij een hele geslaagde dag. Het zijn vooral de mooie vrouwen die ik heb ontmoet die ik niet snel meer zal vergeten. Samen delen, samen lachen, samen kracht vinden: dat is Chickstart.

14733333_1327018897318036_1143870410786340864_n

Heeeeel blij na het event!

En nu?

Woorden komen eigenlijk te kort om mijn gevoel volledig uit te drukken. Ik merk dat ik nog steeds aan het landen ben na dit waardevolle, inspirerende en liefdevolle event. Gelukkig helpt het schrijven mij altijd om weer een groter gedeelte van mijn wolkenhoofd de landingsbaan te wijzen. Vandaar dat ik ook niet lang kon wachten om mijn ervaringen hier te delen en te omschrijven. 😉

Ik ben een heel gelukkig, dankbaar mens: daar komt het eigenlijk op neer. Klaar om nog meer te dansen, te schrijven, te creëren, te inspireren en te genieten dan ik alle dagen hiervoor heb gedaan. Dat voelt spannend, zelfverzekerd, dankbaar en heerlijk tegelijkertijd kan ik je zeggen.

Ik ga deze week vast en zeker nog aan de slag met het maken van mijn eigen vision board voor 2017. Net als dat ik de waardevolle inzichten die ik dit jaar (mede dankzij Chickstart) heb opgedaan, aan het verzamelen ben voor een volgende blogpost. I’ll keep you posted on that. Ik geloof dat ik mijn bestemmingshaven voor nu namelijk wel heb bereikt.  Nu wordt het alleen nog tijd om vorm te geven aan mijn zeilboot, mijn koers en de wind die mij mee zal voeren naar een nieuwe bestemming komend jaar. So I sa(y)il: Let’s go!

Liefs,

Soof!


Meer informatie over het #Chickstartevent vind je op de site: http://www.chickstart.org. (Daar staan ook alle sociale media kanalen). Zeker het volgen waard! 

Advertenties

‘Knikkebol’

Al glijdend door de leegte

tikken kilometers langzaam weg

wordt het spoor des levens

plots gewijzigd en onverwachts

door zwaartekracht omgeven

 

Zo aandachtig bij vertrek

Gericht op bestemming onbekend

Nu dwaalt geroezemoes verder,

wappert mee en gaat zijn weg

 

Rust vult jouw volle bestaan

Doet jouw kin nog eenmaal rijzen

Voordat je diep dommelt

daar in zeeën van tijd

 

Zo geef je over aan de slaap

t’is in het zicht van de haven

waar je eindelijk knikkend instemt;

Ja, geef mij die stilte maar.

 

Innerlijke criticus on the road

inner-critic

Bron: Littlegirldesigns.com (via Pinterest)

Het is donderdagochtend rond een uur of 11. De mistige ochtenddauw laat de straat grijs grauwig kleuren en maakt haar tot een koude kille loper. De rust is voelbaar aanwezig in de lucht. De wind is ijzig stil en zorgt ervoor dat de bladeren geruisloos hun plekje vinden onder hun oorspronkelijke voedingsbron. Vogels fladderen af en toe op en neer, op naar de verdere uiteengestrekte wolkenrij. Daar waar de meeste mensen al naar het werk vertrokken zijn, ga ik nu pas op stap. Tijd om in een kanariegeel gekleurde lesauto de weg op te gaan.

Waar ik van tevoren eerder in vol ornaat liep te stressen voor een rijles, is dat nu gelukkig wel anders. Spanning heeft het woordje ont- inmiddels als voorzetsel weten te accepteren. Daarnaast is mijn denkrichting ook een heel andere kant op gaan staan. Zo vertrouwen mijn gedachten mij steeds vaker voor vertrek nog even toe: ‘We zien wel waar het schip strandt. Ga maar, het komt goed.’

Toch merk ik weliswaar tijdens het rijden dat ik nog van slag kan raken als iets niet gaat zoals ik dat zou willen. Kan ik in de stress schieten als ik opnieuw een fout maak. De oorzaak? Mijn innerlijke criticus die maar al te graag komt huishouden in mijn hoofd. En laat ik nou net iemand zijn die vaak in haar hoofd schiet … Mijn criticus is dan vooral heel kritisch en streng als het om presteren gaat. t. Ook is zij niet snel tevreden en legt zij het liefst een vergrootglas voor mijn neus neer. Het doel: het uitvergroten van mijn fouten op mijn netvlies.

Bij twijfel in de auto voel ik als het ware mijn innerlijke criticus steeds dichterbij mijn bumper komen. Zij komt onverwachts van rechts, omdat ik haar vaak te laat pas zie naderen in mijn binnenspiegel. Klaar om nog een keer extra te toeteren en mij schrik aan te jagen. Wat dat betreft blijkt een auto nog een hele belangrijke extra spiegel te bevatten: namelijk een grote spiegel gericht op jouzelf. Als mens achter het stuur spiegelt en reflecteert deze op jouw doen en laten. Eerder heb ik deze criticus altijd als iets negatiefs bestempeld. Het was immers dé stem die ik het liefste direct uit het raam wilde smijten. Inmiddels heb ik gemerkt dat dit juist averechts werkt.

Net als op de weg mag je zo’n gevaarlijk kruispunt binnen je hoofd eerder voorzichtig benaderen. Deze luide – kriskras door elkaar schietende – gedachten zijn namelijk maar wat goed in het aanpraten van angst, twijfel en het geven van een rotgevoel. De weg loopt voor jouw idee op dat moment in één klap dood. Het resultaat is dat jij DENKT niet meer van je plek te kunnen komen. Denk je. Het doodlopende pad is namelijk het gevolg van gehoor geven aan de innerlijke criticus. Als je mild naar dezelfde situatie kijkt, valt iets anders op. Het gevaar is al geweken, zodra je hebt besloten te durven keren en in actie te komen. Bemoedigd door een andere stem in jou die roept: ‘Er zijn nog meerdere wegen die naar Rome leiden, weet je nog?’

Als ik nou nog eens een kritische stem hoor die zegt: ‘Jij kan niet … ‘, dan weet ik inmiddels dat ik júíst datgene mag gaan doen wat op die puntjes kan worden ingevuld. Die puntjes staan er namelijk niet voor niks. In al hun eenvoud kunnen zij oneindig worden ingevuld. En zij blijken ultiem geschikt in het tot zwijgen opleggen van mijn innerlijke criticus. Want die valt écht wel stil zodra ik besluit geen aandacht meer aan haar kritiek uitingen te besteden.

Eigenlijk lijkt dit proces op het aanvullen van een dieselauto met benzine: dat loopt niet lekker. Op zo’n moment is het belangrijker om jouw auto vol te tanken met de brandstof die jou weer van energie kan voorzien. Door letterlijk een punt achter je criticus te zetten, verschijnt er dan vanzelf een stopbord op de weg. Niet voor jou, maar voor de automobilisten die de ogenschijnlijke alleszeggendheid van milde taal niet kennen. Jij mag verder rijden, met opgeheven hoofd en een opgelucht gevoel. Eindelijk weer naar die voorrangsweg toe.

Kortom neem ik steeds vaker maar voor lief dat het mij altijd wat extra tijd kost om mijn hoofd tot stilte aan te zetten. Net als dat ik nu accepteer dat ik langer zal doen over mijn leerproces dan ik in eerste instantie dacht. En dat is niet erg, zolang ik met volle kracht en gas vooruit blijf gaan. En zolang ik maar blijf luisteren naar de ook altijd aanwezige milde stem in mij die tegengas komt geven en die fluistert onderweg: ‘Maak je maar niet zo druk, ik weet dat je het kan.’

Ik wens jullie allemaal een hele fijne week (ook op de weg!) en liefs,

Soof

Herfst Update!

14711835_1236056113133143_3008921063850508288_n

Hé hoi!

Drie weken lang was het de radiostilte die op mijn blog een feestje heeft gevierd. Vandaag komt daar gelukkig weer verandering in. En bij deze hang ik dan ook heel graag al schrijvende de vlaggen weer uit. In deze laatste weken van 2016 zullen er nog meer blogposts jullie kant op komen, no worries.

Gezien ik de afgelopen weken zeker ook niet alleen maar heb stilgezeten, leek het mij wel een mooi moment voor een update. En stiekem leek deze blogpost mij ook wel een passende gelegenheid om een tipje van de sluier op te lichten. Tenminste als het gaat over nieuwe blog ideeën en andere activiteiten. Ik zou zeggen: pak er een kopje thee bij met iets lekkers, dan presenteer ik bij deze … een hele hoop leesvoer!

Mijn opleiding

Op studiegebied heb ik de laatste weken echt alles behalve stilgezeten. Een week geleden rondde ik namelijk mijn eerste tentamenweek uit het eerste semester af. Ik heb nog niet alle resultaten terug, maar twee van de tentamens heb ik in ieder geval al voldoende afgerond. Yay! Hoewel mijn tentamenvoorbereiding helemaal anders liep dan gepland door ziekte, heb ik mij er uiteindelijk voor mijn gevoel toch wel goed doorheen geslagen (spanning en energielevel even daargelaten). Deze week ben ik begonnen met twee nieuwe vakken: één op het gebied van taalbeheersing en de ander op het gebied van historische letterkunde. Beide vakken vind ik tot nu toe ontzettend tof en interessant!

Wat dat betreft voel ik steeds meer dat ik écht op mijn plek zit in Amsterdam. Zo geniet ik van het diep in teksten mogen duiken, het schrijven van een eerste eigen onderzoek en natuurlijk ook van alle gezelligheid buiten het studeerleventje in Amsterdam. 😉 En ik kijk uit naar het nog meer mogen schrijven van teksten. Dat is toch wel hetgeen wat ik het aller allerliefste doe van alles. So far so good dus daar in Mokum (aan de Amstel en het Ij!<3)

thumbnail_foto

Persoonlijk

Ook op persoonlijk vlak gaat het eigenlijk heel goed! 2016 is by far voor mij het pittigste maar tegelijkertijd ook het meest leerzame jaar geweest tot nu toe. En heel eerlijk? Ik ben zo DANKBAAR voor alles wat ik heb meegemaakt dit jaar. Blij om mijn letterlijk 360 graden om de as gedraaide leven en dat in slechts enkele maanden tijd. Ik zit lekkerder in mijn vel, vind steeds meer fijne grond onder mijn voeten en mentaal/ lichamelijk gezien heb ik vooral zoveel meer rust gekregen. Kortom valt alles nu zoveel meer op zijn plek! Bijzonder hoe ik dat ook merk als het gaat om nieuwe ontmoetingen en gebeurtenissen: ik heb er in één klap een heleboel zelfinzicht bij gekregen. En daar mag ik op mijn 21ste dan al mee verder groeien en stoeien. Daar is maar een woord voor: WAUW.

En dan nog zoiets moois waar ik naar uit kijk. Eind november vindt een heel tof event plaats waar ik naar toe zal gaan: Chickstart. Chickstart is een event dat wordt georganiseerd door Martine (2WMN) en Nienke (Womanize/JongBurnout): twee super powervrouwen als je het mij vraagt! In de periode dat ik oververmoeid thuis zat, heb ik o.a. heel veel aan hun persoonlijke blogs en artikelen gehad.

In augustus nam ik deel aan één van de twee Chickstart picknicks die zij organiseerden om te brainstormen over de invulling van het event. Chickstart wordt door en voor vrouwen georganiseerd en heeft als doel vrouwen de eerste stappen te laten zetten in het bereiken van hun dromen. Ik heb heel veel zin in het volgen van de twee workshops, de inspirational talk en het maken van een eigen vision board op 26 november. En ik ben vooral heel benieuwd naar wat het me allemaal mag gaan brengen. Ik ben enthousiast! (PS: op de site kun je mogelijk ook een bekend hoofd tegenkomen.) Mocht je ook enthousiast zijn: er zijn slechts nog maar een paar kaartjes beschikbaar, dus wees er snel bij.

Soof als Creabea

Op creatief vlak ben ik in dit geval vooral in de zevende quilthemel. Dit jaar ben ik begonnen met het maken van mijn eigen quilt, waarbij ik gebruik maak van Dutch Heritage stoffen van Petra Prins (Google ze even, want ze zijn zó mooi!). En inmiddels heb ik 25 van de in totaal 34 sterrenblokken voor deze sterrenquilt to be al af! Ik kan niet wachten tot ik al deze blokken aan elkaar mag gaan zetten en mag beginnen aan de randen en het appliqueren. Uiteindelijk zullen deze sterren namelijk nog worden omgetoverd in bloemen. 🙂

Verder ben ik begonnen met een 8 weekse Mandala challenge via Facebook en ik moet zeggen: ik vind dat elke keer zó leuk om te doen! Het is namelijk niet alleen een kwestie van binnen een cirkel patronen tekenen. Het is tegelijkertijd ook tot rust komen en waardevolle inzichten verkrijgen over hoe je je tijdens het tekenen bijvoorbeeld voelt. Ik vind het heel bijzonder om te merken hoe dat werkt. Mocht je het leuk vinden om af en toe één van mijn mandala’s te zien verschijnen, dan kun je altijd even op mijn Instagram pagina kijken. 🙂

Tot slot is er op creatief vlak ook nog een plekje voor het thema muziek. Door een keelontsteking van twee weken terug was ik ineens 1,5 week mijn stem kwijt. Heel lekker rustig voor mijn omgeving, al was het voor mij vooral een hele rare gewaarwording. Na anderhalve week zwijgen en enkel fluisteren, heb ik gemerkt hoeveel ik wel niet verbaal communiceer en in mijn geval ook zing! Nog nooit heb ik het zingen zo gemist als in die dagen. Wat dat betreft ben ik nu maar wat blij dat ik weer zingend en gitaar spelend door het leven kan gaan.

14718118_1763648097218139_5444470483380600832_n1

Blog

Nog iets minder dan twee maanden en dan blog ik precies 1 jaar! De laatste tijd ben ik steeds meer aan het denken geslagen over een nieuwe invulling van mijn blog, als het gaat om mijn layout en de indeling. Zo wil ik graag meer met foto’s gaan werken op mijn blog en zorgen voor wat meer structuur. En het lijkt mij leuk om naast mijn blog ofwel een Youtube Channel te starten ofwel een webshop te starten. Yes, that’s true! Het lijkt mij namelijk superleuk om muziek en creatief bezig zijn ook een plekje te geven op mijn blog.

Voor het einde van dit jaar hoop ik in elk geval een nieuwe invulling van mijn blog online te hebben staan. Ik heb immers ideeën genoeg en tevens het gevoel dat ik het schrijven zonder bloggen anders veel te veel ga missen. Denk dan nog maar eens aan stoppen … 😉 Kortom: ik zie jullie snel weer!

Geniet nog van de zondag en liefs,

Soof